Huneliggers

Vandaag zou Wilfred zijn nieuwe Mango+ komen showen. Daar moest ik natuurlijk bij zijn. Dit gaf mij gelijk een doel om weer met de huneliggers mee te fietsen.

De Mango is bij gladheid en smurriesneeuw het beste, dat wist ik al. Maar hou zou het met de Pioneer gaan? Nou, met Big Apples (3 bar) gaat het eigenlijk voor geen meter. Voor sneeuw ben je toch echt iets smallers (!) met noppen oid nodig. De plat gereden sneeuw in het bos was echter wel een berijdbare ondergrond. Daar was er nog genoeg grip.

Op verzoek van Peter heb ik het mogelijk gemaakt om direct youtube filmpjes te plaatsen in je eigen blog.

Eens kijken of een embedded you tube filmpje werkt:

Sinds vrijdag heb ik een Ekoi urbain+ helm, une helm Francaise...

Vandaag heb ik ermee in de regen gereden. Dat beviel goed. Ik heb
zicht en krijg geen koud nat spul in m'n gezicht. Het is de ideale mix
tussen schuim- en racekap. Het vizier komt bij mij niet boven de
schuimkap uit en dat zorgt ervoor dat ik ook geen wind op mijn ogen
voel. Ik vermoed dat ik wel wind in de ogen kan krijgen wanneer ik
zonder schuimkap rijd. Maar dan is het warmer en is die rijwind dus
ook minder koud/droog aan de kijkers.

Gisteravond een 10km in het donker gereden. Het vizier is dan niet te

Voordat ik gisterochtend het bos in ging heb ik een ander crankstel op de Pioneer gezet. Wat er eerst op zat was van goede kwaliteit en met een mooi aantal tanden, maar het was net te smal. De Q-waarde(niet gedacht dat me dat ooit zou interesseren) was net wat minder dan ik op al mijn andere fietsen gewend ben. Na de wissel voelde het pedaleren weer vertrouwt aan.
Met behulp van mijn vertrouwde Q-waarde en bovenal een stevige zuidwester topte ik gisteravond richting Zijerveen 50,9 km/u. Weer een moment dat je keuze voor een flinke bak licht rechtvaardigt.

Een retourtje Nijeveen en een paar ritjes in de buurt van Assen, dat waren de 1e 147 kilometers van de Pioneer die 2 week geleden nog een wrakje was.. Alles werkt nu, alle bouten zijn van de juiste soort, de stickers plakken en wat draaien moet dat draait Binnenkort een uitgebreide beschrijving van trapas tot spatbordlap.

Poeh hé, wat een werk, maar hij rijdt. Soepel, vering te soepel, makkelijk, met een bult licht. Maar ook morgenochtend is gevuld met werk aan de Pioneer. Vandaag spatborden passend gemonteerd, kettinglijn bedacht en wielen gericht. De blokkering van de achteras is ook voormekaar, dat was nog het simpelste klusje.

Het was al een dikke week te lezen in de nieuwtjes, maar is het eindresultaat on zicht. Wat begon als een misbruikte bult roest met veel vastgelopen onderdelen is veranderd in een alleskunner. Nou, bijna dan. 't Is nog wel een dikke dag werk.

Omdat de derailleur vervalt en plek maakt voor een naaf heb ik ook de mogelijkheid om mijn kettinglijn zelf uit te pluizen. En knutselaar als ik ben doe ik dat ook. De kettingspanner komt onder de stoel, hoog en droog.

In Rütenbrock werden zaterdag een aantal wieler en ligfiets races gehouden. Dit jaar deed ik voor het eerst mee. De race is een rondje om de kermis, die het weekend werd gehouden. Het is een legale straatrace :).

Vanochtend was het weer niet geweldig, gewoon nat. Ik ben dus niet naar Vries gegaan om daar getrakteerd te worden op 2 rondjes koffie.